آیا آرتریت پسوریاتیک با لنفوم مرتبط است؟

آیا آرتریت پسوریاتیک با لنفوم مرتبط است؟ آرتریت پسوریاتیک (PsA) نوعی بیماری خودایمنی است که ممکن است با لنفوم، شایع‌ترین نوع سرطان خون، ارتباط داشته باشد. با این حال، تحقیقات در مورد این ارتباط ثابت نیست.

بیماری‌های خودایمنی زمانی رخ می‌دهند که سیستم ایمنی به سلول‌های سالم بدن شما حمله می‌کند. انواع مختلفی از بیماری‌های خودایمنی وجود دارد، از کولیت اولسراتیو و بیماری کرون گرفته تا پسوریازیس و PsA. به عنوان مثال، تحقیقات نشان می‌دهد که افرادی که به برخی از بیماری‌های خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید (RA)، لوپوس و بیماری شوگرن مبتلا هستند، ممکن است در مقایسه با افرادی که این بیماری‌ها را ندارند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به لنفوم باشند.

در حالی که شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد این بیماری‌ها شامل پسوریازیس نیز می‌شود، ارتباط بین لنفوم و PsA قطعی نیست. برای دیدن آنچه که تحقیقات تاکنون در مورد خطر لنفوم در افراد مبتلا به بیماری پسوریازیس می‌گویند، ادامه مطلب را بخوانید.

آیا آرتریت پسوریاتیک می‌تواند باعث لنفوم شود؟ برخی تحقیقات نشان می‌دهد که خطر ابتلا به لنفوم در افراد مبتلا به پسوریازیس از ۱.۳ تا ۲ برابر بیشتر از جمعیت عمومی است. یک تجزیه و تحلیل از ۱۱۲ مطالعه، خطر بالاتر ابتلا به لنفوم و چندین سرطان دیگر را در افراد مبتلا به پسوریازیس نسبت به افراد بدون این بیماری نشان داد.

تحقیقات اغلب پسوریازیس را به افزایش خطر ابتلا به لنفوم سلول T، که نوعی لنفوم غیر هوچکین است، مرتبط می‌دانند

مشخص نیست که آیا خود پسوریازیس خطر ابتلا به لنفوم سلول T را افزایش می‌دهد یا خیر. ممکن است این سرطان گاهی اوقات به اشتباه به عنوان پسوریازیس تشخیص داده شود. این دو بیماری علائم مشابهی از جمله لکه‌های پوستی پوسته پوسته و خارش‌دار ایجاد می‌کنند. ممکن است برای تشخیص آنها از یکدیگر، بیوپسی پوست لازم باشد.

حدود ۳۰٪ از افراد مبتلا به پسوریازیس، آرتریت پسوریاتیک (PsA) نیز دارند. این بدان معناست که برخی از افراد مبتلا به هر دو بیماری ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به لنفوم باشند. با این حال، تحقیقات هنوز ارتباط مستقیمی بین این سرطان و PsA پیدا نکرده‌اند.

بیماری پسوریازیس و لنفوم چگونه به هم مرتبط هستند؟ محققان دقیقاً نمی‌دانند که چرا افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی مانند پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک (PsA) در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به لنفوم هستند. مطالعات به چند دلیل احتمالی برای این ارتباط اشاره می‌کنند.

سیستم ایمنی بیش فعال

پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک اختلالات خودایمنی هستند که در آن‌ها سیستم ایمنی بدن شما بیش از حد علیه بدن خود واکنش نشان می‌دهد. سلول‌های سیستم ایمنی همانطور که معمولاً به باکتری‌ها و سایر مهاجمان بالقوه خطرناک حمله می‌کنند، به مفاصل و پوست نیز حمله می‌کنند. لنفوم در نوعی سلول ایمنی به نام لنفوسیت شروع می‌شود. سیستم ایمنی بیش فعال در افراد مبتلا به پسوریازیس ممکن است باعث شود سلول‌های لنفوسیت سریع‌تر از حد معمول تقسیم شوند و منجر به سرطان شود.

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی

برخی از داروهایی که پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک را درمان می‌کنند، با تنظیم پاسخ سیستم ایمنی بدن شما عمل می‌کنند تا التهاب نتواند به مفاصل و پوست شما آسیب برساند. سیستم ایمنی ضعیف همچنین می‌تواند خطر ابتلا به لنفوم را افزایش دهد. به عنوان مثال، برخی از تحقیقات نشان می‌دهند افرادی که داروهای بیولوژیکی به نام مهارکننده‌های TNF مصرف می‌کنند، ممکن است بیشتر از افرادی که این داروها را مصرف نمی‌کنند، به لنفوم مبتلا شوند. پزشکان گاهی اوقات مهارکننده‌های TNF را برای افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک تجویز می‌کنند.

التهاب مزمن

آیا آرتریت پسوریاتیک با لنفوم مرتبط است؟ التهاب همیشه چیز بدی نیست. وقتی آسیب می‌بینید، می‌تواند به بدن شما در بهبودی کمک کند. اما وقتی التهاب مزمن باشد، مانند پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک، می‌تواند به سلول‌ها آسیب برساند. منبع معتبر. التهاب طولانی مدت (مزمن) می‌تواند DNA، ماده ژنتیکی داخل سلول‌ها را مختل کند. تغییرات DNA می‌تواند باعث تقسیم نامنظم سلول‌ها و سرطانی شدن آنها شود. (منبع)

با ما مطالب بیشتری بخوانید