وقتی تغذیه سالم از حد می‌گذرد

وقتی تغذیه سالم از حد می‌گذرد : به طور کلی، پیروی از یک رژیم غذایی متعادل خوب است. اما گاهی اوقات، تمرکز بیش از حد بر سلامتی می‌تواند در جهت مخالف تغییر کند – و برای بدن و ذهن شما مضر باشد.

دکتر کیسی گودپاستر، روانشناس، توضیح می‌دهد که ارتورکسیا نرووزا چیست و چه درمان‌هایی ممکن است کمک کند.

ارتورکسیا چیست؟

ارتورکسیا نرووزا یک وسواس پاتولوژیک برای خوردن غذاهای “تمیز” یا “سالم” است. افرادی که این بیماری را دارند، آنقدر شدید (و آنقدر محدودکننده) بر رژیم غذایی خود تمرکز می‌کنند که هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی آسیب می‌بینند.

این نام از کلمه انگلیسی ارتو به معنای “مناسب” و اورکسیا، لاتین به معنای “اشتها” گرفته شده است. نرووزا در لاتین به معنای چیزی است که به سیستم عصبی مربوط می‌شود و باعث پریشانی ذهنی و عاطفی می‌شود.

رفتارهای مرتبط با ارتورکسیا معمولاً شامل موارد زیر است:

انجام رفتارهای غذایی محدودکننده یا تشریفاتی. ایجاد و پیروی دقیق از قوانینی در مورد اینکه کدام غذاها سالم هستند و کدام نیستند.

احساس گناه و اضطراب هنگام مواجهه با غذاهایی که با این قوانین مطابقت ندارند. دکتر گودپاستر می‌گوید: «این رفتارها ویژگی‌های مشترک زیادی با بی‌اشتهایی عصبی دارند. تفاوت این است که افرادی که با بی‌اشتهایی عصبی زندگی می‌کنند، مقدار غذایی که می‌خورند را محدود می‌کنند، در حالی که افرادی که با ارتورکسیا زندگی می‌کنند، بر کیفیت غذا تمرکز می‌کنند.»

اگرچه ارتورکسیا اغلب به عنوان یک اختلال خوردن شناخته می‌شود، اما در DSM-5، کتابچه راهنمای ارائه دهندگان خدمات سلامت روان برای تشخیص بیماری‌های روانی (از جمله اختلالات خوردن) ذکر نشده است. با این حال، تحقیقات بیشتر و بیشتری در مورد این بیماری انجام می‌شود و توسط انجمن ملی اختلالات خوردن به رسمیت شناخته شده است.

نشانه‌های ارتورکسیا

از آنجایی که این یک اختلال خوردن به طور رسمی شناخته نشده است، تعریف دقیق اینکه تغذیه سالم کجا به پایان می‌رسد و وسواس فکری در مورد تغذیه از کجا شروع می‌شود، دشوار است. اما بر اساس تحقیقات موجود که توسط انجمن ملی اختلالات خوردن و دیگران گردآوری شده است، در اینجا نگاهی به رفتارهایی می‌اندازیم که ممکن است به ارتورکسیا اشاره داشته باشند:

شما چیزی جز غذاهایی که خالص، تمیز یا سالم می‌دانید، نمی‌خورید (یا احساس نمی‌کنید که نمی‌توانید). فهرست غذاهایی که می‌خورید، با حذف تدریجی تمام گروه‌های غذایی، مانند قند، کربوهیدرات، لبنیات و غیره، کوتاه‌تر می‌شود.

شما بیشتر و بیشتر نگران برخی مواد یا محصولات می‌شوید. قبل از خوردن هر چیزی، به طور وسواس‌گونه‌ای برچسب‌های تغذیه‌ای و فهرست مواد تشکیل‌دهنده را بررسی می‌کنید. وقتی غذاهایی که سالم یا «ایمن» می‌دانید در دسترس شما نیستند، پریشان می‌شوید. (منبع)

با ما مطالب بیشتری بخوانید